„... w tym śrzodku na zbiegu srebrnych promieni, wyobraziłem oczyma niewidzialny śrzodek ducha jakiego...” - pisze Juliusz Słowacki. A znowuż Mircea Eliade tak prawi: „Każda istota ludzka dąży, choćby podświadomie,
do odnalezienia Środka, w tym także i swego własnego Środka, dającego jej udział w pełni rzeczywistości...” Z kolei Krzysztof Karasek w wierszu pt. Pośrodku świata zapisuje, jak niżej:
Kochałem kobiety w wielu miastach,
ale one odeszły.
Kochałem ptaki,
ale wszystkie odleciały.
Chmury, które są ich wspomnieniem
przypominają, że tylko ja zostałem nieruchomy
pośrodku świata

Znalazło się też paru ludzi, którym się zamarzył jakiś Środek w Kutnie: że stąd do całej Polski najbliżej, a i z Europy nie tylko Środkowej wielu „szukających Środka” mogłoby się tu spotykać. Pomyśleli też oni, że dobrą, kto wie czy nie najlepszą, drogą do Środka jest sztuka i wszelka twórcza działalność, w tym - może najbardziej - poezja. Ustanowili więc w Kutnie „Złoty Środek Poezji” i wspierają,
na ile potrafią, również inne działania, które są choćby drobnym, lecz dobrym dążeniem ludzi do Środka. Strona, na którą zapraszamy nieco to dokumentuje. Krąg ludzi Środka nie jest zamknięty i Ty pewnie również do niego należysz.